Είμαστε μια εν γενέσει συλλογικότητα ανθρώπων με σεξουαλική ταυτότητα και βιολογικό και κοινωνικό φύλο που περιλαμβάνονται στον ΛΟΑΤ κόσμο, ή είμαστε φιλικά προσκείμενοι/ες στον κόσμο αυτό. Οι συμμετέχοντες/συμμετέχουσες στην προσπάθεια αυτή, έχοντας και κάποια εμπειρία από τη βία και τον ετεροκαθορισμό που δεχόμαστε καθημερινά σε όλα τα επίπεδα (πολιτικό, οικονομικό, φυσικό και ψυχο-κοινωνικό), και με κάποια γνώση για τα τραγικά αδιέξοδα, στα οποία οδηγείται αυξανόμενα συνολικά η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας και των συνανθρώπων μας, (ανεξάρτητα αν αυτοί ανήκουν στον lgbt κόσμο), ειδικά σήμερα, με την πρωτοφανή συστημική κρίση, αδιέξοδα που επηρεάζουν με τον έναν και τον άλλον τρόπο και τη βία που δεχόμαστε εμείς, δηλώνουμε συνειδητά και υπεύθυνα ότι μας δεσμεύουν καταρχήν οι παρακάτω βασικές αρχές και γενικές αντιλήψεις:
1)ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ, ΦΥΛΟ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΟΡΓΑΝΩΣΗ
Δεν πιστεύουμε επ’ ουδενί ότι η σεξουαλική “ταυτότητα” ή η “ταυτότητα” φύλου μας καθορίζει σε καμία περίπτωση «αποκλειστικά» τις υπόλοιπες μορφές κοινωνικής δράσης μας, παρότι δεχόμαστε βέβαια ότι υφίσταται αλληλεξάρτηση των κοινωνικών επιλογών και πράξεων μας με την ταυτότητα μας και το φύλο μας, λόγω των δεδομένων προσωπικών εμπειριών μας, που οφείλονται στις ειδικές συνθήκες στις οποίες ζήσαμε και ζούμε. Οι ίδιες οι προσωπικές εμπειρίες και κοινωνικές σχέσεις μας όμως δεν είναι ποτέ ανεξάρτητες από το κοινωνικό πλαίσιο και την κοινωνική οργάνωση στην οποία (αναγκαζόμαστε να) ζούμε και δρούμε, και επηρεάζονται καθοριστικά από αυτή.
2) ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΣΥΣΤΗΜΑ
Θεωρούμε βάσιμα ότι η κοινωνική οργάνωση σε κάθε ιστορική περίοδο γίνεται βασικά μέσω ενός συγκεκριμένου κοινωνικο-οικονομικού συστήματος, με τις δικές του δομές/θεσμούς και κυρίαρχες αξίες. To κοινωνικό σύστημα καθορίζει καταλυτικά τις κοινωνικές μας σχέσεις καθώς και τον τρόπο που βλέπει η πλειοψηφία των ανθρώπων τον κόσμο και τις ομάδες ταυτότητας ή φύλου γύρω του.
Σήμερα, το σύστημα αυτό είναι το διεθνοποιημένο, πλέον, σύστημα της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής “δημοκρατίας” (και των διάφορων κατά τόπους παραλλαγών τους), καθώς και των αλληλένδετων μοντέρνων πολιτικών, οικονομικών και γενικά κοινωνικών θεσμών (όπως π.χ. η Ε.Ε., το φιλελεύθερο Κράτος κτλ.).
3) ΤΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΤΟ ΒΑΣΙΚΟΤΕΡΟ ΑΙΤΙΟ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥ ΕΤΕΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΥ
Θεωρούμε πως το απώτερο αίτιο για όλες τις μορφές βίας και ετεροκαθορισμού (πολιτικού, οικονομικών, φυσικού και ψυχο-κοινωνικού), καθώς και για το πισωγύρισμα σε δογματικές και απολυταρχικές μορφές σκέψης και δομές, όπως ο ανορθολογισμός και οι παλιές μορφές ιεραρχίας στη Δύση και την Ανατολή, όπως η πατριαρχία, (ένας θεσμός που έχει σχέση με τον ετεροκαθορισμό ενάντια σε ομάδες ταυτότητας και φύλου), είναι το ίδιο το σύστημα αυτό. Αρνούμαστε και αντιμαχόμαστε τη βολική «προτίμηση» που κάνουν κάποιοι/ες μεταξύ των διαφόρων μορφών βίας ή ετεροκαθορισμού, όπως για παράδειγμα κάνουν οι φιλελεύθεροι και οι μεταμοντέρνοι, προκρίνοντας π.χ. την πολιτική βία ως πιο σημαντική έναντι της οικονομικής, παρότι δεχόμαστε ότι σε κάθε μορφή βίας καθεαυτή υπάρχουν σημαντικές διαβαθμίσεις σε κάθε εποχή και ότι οι μορφές βίας αλληλεξαρτώνται μεταξύ τους. Για παράδειγμα θεωρούμε ότι η οικονομική βία σήμερα είναι πολύ πιο εκτεταμένη και έντονη από την πολιτική βία, παρότι και η δεύτερη αυξάνει αλματωδώς, και ότι υπάρχει στενή αλληλοσύνδεση μεταξύ τους.
4) ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΜΟΣ, ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ
Η τεράστια ανισότητα, η κυριαρχία και η εκμετάλλευση που δημιουργεί ντε φάκτο το σύστημα αυτό ειδικά στη σημερινή παγκοσμιοποίηση, όπου σε συνδυασμό με την επίπλαστη καταναλωτική και την άκρως ανταγωνιστική εμπορευματική κοινωνία, όλα τείνουν να μετατρέπονται σε εμπορεύματα μέσα από την ίδια τη λειτουργία της καπιταλιστικής αγοράς, και την ίδια στιγμή, η καταστροφή της αυτοδυναμίας και των κοινοτήτων των ανθρώπων και των αξιών της αλληλεγγύης, που τις συνόδευαν, οδηγούν στην απάθεια και την ιδιώτευση τους πολλούς στη Δύση, ή ακόμα χειρότερα, σε φαινόμενα κοινωνικού κανιβαλισμού, και το “ο σώζων εαυτόν σωθήτω”.
5) ΠΟΛΕΜΟΙ, ΠΟΛΙΤΙΚΟ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΒΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΤΟΛΗ
Την ίδια στιγμή, η εκστρατεία των αρχουσών τάξεων/ελίτ του συστήματος για επιβολή και επέκταση του συστήματος αυτού στα λεγόμενα κράτη-παρίες της Ανατολής, με το πρόσχημα των “ατομικών δικαιωμάτων” κάποιων μειοψηφιών μέσα στις χώρες αυτές (μεταξύ των οποίων μερικές φορές και ντόπιων ατόμων ή ομάδων ΛΟΑΤ), εγκληματεί ασύστολα ενάντια σε ολόκληρους λαούς, με εκατοντάδες χιλιάδους νεκρούς και εξαθλιωμένους σε επ’ αόριστον καταδίκη, και χειροτερεύει δραματικά τις συνθήκες ζωής εκεί για τη μεγάλη πλειονότητα των πληθυσμών και των ανθρώπων, ανεξάρτητα από την “ταυτότητα” τους, μετατρέποντας τις χώρες αυτές σε άθλια προτεκτοράτα του συστήματος, όπως δείχνουν τα παραδείγματα του Ιράκ, του Αφγανιστάν, της Σερβίας, σήμερα της Λιβύης, στο κοντινό μέλλον πολύ πιθανόν της Συρίας, του Ιράν κτλ.. Η αυτοδιάθεση των λαών, χωρίς καμία συνδρομή του εγκληματικού συστήματος και των ελίτ/αρχουσών τάξεων που το ελέγχουν, είναι καθοριστική προϋπόθεση για τη συνολική κοινωνική απελευθέρωση.
6) ΑΡΧΟΥΣΕΣ ΤΑΞΕΙΣ/ΕΛΙΤ ΚΑΙ Ο ΡΟΛΟΣ ΤΗΣ ΤΑΞΙΚΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗΣ ΣΤΗ ΔΙΑΔΟΣΗ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ
Απορρίπτουμε και αντιμαχόμαστε το μεταμοντέρνο ή/και «αποδομιστικό» ”παράδειγμα” σκέψης, που βλέπει τις διάφορες μορφές βίας, τις διάφορες μορφές εκμετάλλευσης και τις ιεραρχίες απλά ως «πρακτικές» ή «αντιλήψεις» ξεκομμένες και δήθεν ανεξάρτητες η μία από την άλλη. Το ίδιο αντιμαχόμαστε την εντελώς αποπροσανατολιστική και βασικά άκρως κοινωνικά ρατσιστική άποψη ότι η προβληματική κοινωνική οργάνωση οφείλεται είτε στα “προβληματικά φαντασιακά” κάποιων λαών, είτε στη διαφθορά, σε “ατομικές επιλογές” κάποιων “ουρανοκατέβατων ” και “μοχθηρών” πολιτικών, κλικών κτλ.
Οι άρχουσες τάξεις και οι ελίτ για εμάς πάνε πακέτο με το ίδιο το σύστημα, το οποίο επιλέγουν βασικά να αναπαράγουν προς όφελος τους, και μέσα στο σύστημα αυτό (το οποίο είναι στο χέρι μας να αντικαταστήσουμε με κάποιο άλλο) δεν είναι δυνατό να ξεφύγουν οι επιλογές τους από τις παραπάνω ή παραλλαγές τους. Αυτό δεν αναιρεί την τεράστια ευθύνη τους. Τα κυρίαρχα φαντασιακά και οι κυρίαρχες αξίες της κοινωνίας διοχετεύονται από πάνω προς τα κάτω μέσω της διαδικασίας κοινωνικοποίησης, από τους θεσμούς του συστήματος, τα ΜΜΕ και την κυρίαρχη ταξική Παιδεία.
Σκοπός μας είναι να “διαρρήξουμε” τη διαδικασία κοινωνικοποίησης αυτή που αναπαράγει τις διάφορες μορφές και πρακτικής βίας, αλλάζοντας το ίδιο το σύστημα που τις εκμεταλλεύεται, τις νομιμοποιεί ή τις προωθεί προς όφελος των αρχουσών τάξεων/ελίτ και των προνομιούχων στρωμάτων της κοινωνίας.
7) ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗ
Απορρίπτουμε και αντιμαχόμαστε τον λόγο και τις πολιτικές και κοινωνικές επιλογές εκείνες που έχουν ως σκοπό και “πρόταγμα” τα φιλελεύθερα ατομικά δικαιώματα, μάλιστα ξεκομμένα ή υπερτονισμένα σε σχέση με τα κοινωνικά δικαιώματα «2ης και 3ης γενιάς» (κοινωνικά, εργασιακά, πολιτιστικά δικαιώματα, δικαιώματα σε ίση πρόσβαση στον πολιτισμό, στην ποιότητα ζωής κ.λπ.).
Θεωρούμε κάθε μορφή δικαιωμάτων ―και ειδικά σήμερα τα ατομικά δικαιώματα που μονοπωλούν τις προτεραιότητες και το ενδιαφέρον των συστημικών ΜΚΟ, της αστικής “κοινωνίας των πολιτών”, διαφόρων ψευτο-”αριστερών” ή “αναρχικών” οργανώσεων κτλ.,― παραχωρήσεις των αρχουσών τάξεων/ελίτ απέναντι σε τμήματα/κοινωνικές ομάδες του λαού στον βαθμό που δεν απειλούν την ίδια την ύπαρξη του συστήματος. Αυτά τα δικαιώματα είτε παραχωρούνται) μετά από πολύχρονους και αιματηρούς αγώνες (αλλά πολύ εύκολα αποσύρονται όταν έχει αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης που τα έκανε αρχικά δυνατά), είτε είναι στρατηγική επιλογή για την επέκταση της παραγωγικής διαδικασίας του συστήματος, είτε παραχωρούνται για να υπάρξει μια λεγόμενη “κοινωνική κινητικότητα” και άλλων “ομάδων ταυτότητας” ή φύλων που μέχρι τώρα αποκλείονταν, σε ό,τι αφορά τη δυνατότητα αναρρίχησης μερικών τυχερών και προνομιούχων (π.χ. μέσα στη ΛΟΑΤ κοινότητα) στις ανώτερες τάξεις/θέσεις του συστήματος.
Η ίδια η λογική αυτή, του «επιθετικού αγώνα» για να βολευτούν κάποιοι/ες προνομιούχοι στο σύστημα, ουσιαστικά πατώντας έμμεσα ή άμεσα (μέσω π.χ. των πολέμων) επί πτωμάτων, μάς βρίσκει κάθετα αντίθετους/ες .
Και όλα αυτά, τη στιγμή που η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού καταδικάζεται σε όλες τις μορφές βίας, από την ίδια τη λειτουργία του συστήματος που (αναγκάζεται να) παραχωρεί αυτά τα δικαιώματα. Τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι δεν είναι θεμιτό να χρησιμοποιούμε τα δικαιώματα αμυντικά ως μια έσχατη προστασία μας, όταν δεν έχουμε κανένα άλλο μέσο αυτο-προστασίας, απέναντι στην αυθαιρεσία και τον ανορθολογισμό που το ίδιο το σημερινό σύστημα αναπόφευκτα δημιουργεί.
8) ΦΥΛΕΤΙΚΟΣ, ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ ΚΑΙ «ΣΥΓΓΕΝΕΙΕΣ ΕΞ ΑΙΜΑΤΟΣ»
Απορρίπτουμε και πολεμούμε κάθε μορφή ρατσισμού, φυλετικού ή κοινωνικού, με κυρίαρχους σήμερα ρατσισμούς τον σιωνισμό και την ισλαμοφοβία, που είναι κυρίαρχες μορφές ρατσισμού επειδή τους χρησιμοποιεί κατά κόρον το ίδιο το σύστημα και οι άρχουσες τάξεις/ελίτ για την επιβολή και επέκταση του, παρότι στον πυρήνα της φιλελεύθερης ιδεολογίας, οι ρατσισμοί αυτοί είναι θεωρητικά ασύμβατοι. Θεωρούμε βάσιμα ότι το απώτερο αίτιο για την επικράτηση και το πισωγύρισμα σε διάφορες μορφές ρατσισμού, εθνικισμού, θρησκευτικού φονταμελισμού κτλ. είναι η ίδια η λειτουργία και επέκταση του συστήματος, που, καταστρέφοντας τις κοινότητες των ανθρώπων και την οικονομική Αυτοδυναμία τους, μέσω της Αγοράς και των πολιτικο-στρατιωτικών θεσμών του, δημιουργεί τάσεις «οπισθοδρόμησης» στις “συγγένειες εξ αίματος”, που πολλοί/ές τις βλέπουν ως το τελευταίο «οχυρό» που θα μπορούσε να τους εξασφαλίζει μια στοιχειώδη ισονομία ή/και αυτοπροστασία εναντι της επέλασης του συστήματος (αντί για την ένωση των ανθρώπων με βάση κοινά πολιτικά και κοινοτικά κριτήρια ισότητας).
9) ΑΥΤΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ
Διατηρούμε την Αυτονομία της συλλογικότητας μας, προστατεύοντας συλλογικά τα μέλη της, όσο είναι δυνατό, από κάθε μορφή βίας και στο βαθμό που αυτό δεν δημιουργεί ιεραρχικές εξαρτήσεις, ετεροκαθορισμούς και εκμετάλλευση μεταξύ των μελών μας. Επίσης πράττουμε και δρούμε κατά της βίας και πρακτικών ενάντια σε συνανθρώπους μας, είτε αυτοί/ες ανήκουν στον ΛΟΑΤ χώρο, είτε όχι, με την προϋπόθεση πάντα ο λόγος και οι δράσεις μας να έχουν ξεκάθαρη αντισυστημική οπτική. Σε ό,τι αφορά τον τρόπο οργάνωσης και λήψης αποφάσεων μέσα στη συλλογικότητα, χρησιμοποιούμε αντι-ιεραρχική δομή, λαμβάνοντας υπόψη τις ιδιαίτερες εμπειρίες, γνώσεις και ικανότητες των μελών μας, με μια διαδικασία δημοκρατικού ορθολογισμού και διαλόγου.
10) ΜΟΝΟΘΕΜΑΤΙΚΕΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΕΣ «ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ», ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ Ο ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΙΣΤΟΣ
Σε σχέση με άλλες ΛΟΑΤ ή “μονοθεματικές” συλλογικότητες, που δεν έχουν σαφή αντισυστημική οπτική αλλά αυτο-οργανώνονται σε κοινότητες με βάση την “ταυτότητα” ή το φύλο, θεωρούμε λογική την ύπαρξη τους, ιδιαίτερα από τη στιγμή που αυτή δίνει μια αίσθηση κοινότητας και συντροφικότητας στα μέλη τους. Όμως εξίσου πιστεύουμε ότι οι αποκομμένες από τις ευρύτερες κοινωνικές ανάγκες, κοινότητες “ταυτότητας” ή φύλου, λειτουργούν σε τελική ανάλυση ως παυσίπονα ή ως “φετίχ” “εναλλακτικής” κοινωνικοποίησης για ελάχιστους/ες. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία σήμερα, τη στιγμή που ο κοινωνικός ιστός γύρω μας καταστρέφεται και όταν ακόμα και οι ευρύτερες κοινότητες των ανθρώπων περιθωριοποιούνται και γίνονται απλά «νησίδες» μέσα σε ένα τόσο τρομαχτικά ισοπεδωτικό και τυραννικό σύστημα. Οι ευρύτερες κοινότητες των ανθρώπων βέβαια για εμάς δεν θα έπρεπε να βασίζονται καν απλά σε κάποιες ομάδες κοινής ταυτότητας και ενδιαφερόντων, αλλά σε ευρύτερους πολιτικούς δεσμούς για μια εντελώς άλλη οργάνωση της κοινωνίας σε όλα τα επίπεδα.
11) ΕΤΕΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΟΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ/ΦΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΥΣΤΗΜΙΚΗ ΠΑΛΗ
Πιστεύουμε, έτσι, με βάση την απελευθερωτική οπτική μας, πως μόνο όταν οι κοινότητες “ταυτότητας” αποτελέσουν οργανικό τμήμα μιας αντισυστημικής προσπάθειας με στόχο μια εντελώς διαφορετική κοινωνία και τελικά ενταχθούν ως οργανικά τμήματα μέσα σε ένα εντελώς άλλο σύστημα που ενώνει τις κοινότητες και τα συμφέροντα των λαών, και όχι κάποιων αρχουσών τάξεων/ελίτ όπως σήμερα, έξω από το σύστημα της καπιταλιστικής οικονομίας της αγοράς και της αντιπροσωπευτικής “δημοκρατίας”, είναι δυνατό να αποκτήσουν πραγματικά λαϊκή απήχηση τα αιτήματα των ΛΟΑΤ για αντίληψη των αυτονόητων ιδιαιτεροτήτων/αναγκών τους και να αλλάξει ο τρόπος που βλέπει τα ΛΟΑΤ άτομα η μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας. Να δημιουργηθούν οι συνθήκες λείανσης και, γιατί όχι, απαλειφής του ετεροκαθορισμού της σεξουαλικής ταυτότητας και του κοινωνικού ή βιολογικού φύλου (αυτού που κάποιοι/ες ονομάζουν «ετεροκανονικότητα»). Και αυτό θεωρούμε ότι είναι δυνατό να γίνει τελικά σε μεγάλη κλίμακα μόνο σε μια κοινωνία απελευθερωτική, είτε αυτή είναι πραγματικά αμεσοδημοκρατική, είτε κομουνιστική, είτε αναρχική.
Όμως, επίσης έχουμε την εδραία πεποίθηση πως και η ίδια η αντισυστημική προσπάθεια και ο αγώνας για να φτάσουμε σε μια τέτοια κοινωνία, περιέχει ζωντανή την προοπτική να αλλάξει από την αρχή τον τρόπο που βλέπει τον ΛΟΑΤ κόσμο τόσο το στενό μας, όσο και το ευρύτερο μας κοινωνικό περιβάλλον. Και το βασικότερο, να δημιουργήσει δεσμούς αλληλεγγύης και συντροφικότητας τόσο ανάμεσα στα μέλη μιας τέτοιας συλλογικότητας σαν τη δική μας, όσο και να δώσει το παράδειγμα για να οργανωθούν συνολικά οι λαοί προς μια τέτοια (αντισυστημική και απελευθερωτική) κατεύθυνση. Και αυτός ο αγώνας μας δίνει νόημα και μια ισχυρή αίσθηση κοινότητας κι αλληλεγγύης μεταξύ μας και μεταξύ όλων των αγωνιστών που αγωνίζονται στον κοινό αντισυστημικό αγώνα μαζί μας, από μόνος του.
Υπό αυτή την έννοια, η ύπαρξη και η λειτουργία μιας τέτοιας συλλογικότητας δεν είναι αυτοσκοπός για κανέναν/καμία από εμάς, αλλά πολιτικό μέσο οργάνωσης και πάλης για να δημιουργηθεί ένα μαζικό κίνημα απέναντι στο κτηνώδες σημερινό σύστημα και τα φερέφωνα του, είτε αυτά είναι δεξιά είτε και “αριστερά”. Είναι ένα μέσο που δημιουργήθηκε σε ένα συγκεκριμένο χρόνο και τόπο, το οποίο τυχαίνει σήμερα, κατ’ ευτυχή τρόπο, να απαρτίζεται και από ΛΟΑΤ αγωνιστές και αγωνίστριες. Είναι αυτονόητο ότι τις αρχές αυτές δεν περιορίζονται να τις υιοθετούν μόνο όσοι/ες είναι στη συλλογικότητα, αλλά και όσοι/ες φίλοι/ες συναγωνιστές/ριες υιοθετούν μια τέτοια αντισυστημική και συνολική κοινωνικο-οικονομική οπτική, ανεξάρτητα αν είναι οργανωμένοι/ες και ανεξάρτητα αν είναι ΛΟΑΤ. Από την άλλη, όλα τα άτομα που απαρτίζουν αυτή τη συλλογικότητα είναι φυσικό να δεσμεύονται καταρχήν από τις αρχές αυτές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν είναι θεμιτό να γίνεται ορθολογικός διάλογος για θέματα που προκύπτουν σε σχέση με τις αρχές αυτές μέσα στο πλαίσιο αυτό.
